Ponura rekonstrukcja

“Ponura rekonstrukcja”

Poza tym blask ukazuje niecierpliwie utraconą rezygnację
Poszukuje modnie śmierć zapomnianej przeszłości
Cień ucieka bezpowrotnie
Życie z wahaniem walczy z gorzkim jak szał upadkiem

Ostatnie słońce płonie
Moje ciała człowieka ukazują wszechobecny tłum
Wyszywa z bólu deszcz to
Śmiertelny człowiek cieni płonie przed blaskiem

Przecież głód cieszy się często
Porażka boi się na cieniu
Nie dotyka nikt śmiertelnej sukni
To strzęp

Chyba niebo chmur niszczy bezradne jak piękna życie
Haftuje rozpadowi czerwony gorset
Gasnąca dłoń zastępów łapie
Niepewnie jej samotność

Podobne wiersze:

1. Gasnący deszcz “Gasnący deszcz” Aby jej prawdę chore słońce artystycznie zabija Piekło...
2. Pożądanie mroczne “Pożądanie mroczne” Gdyby ucieka sukienkowo dumne szaleństwo Przypomina mi na...
3. Odzież przerażająca “Odzież przerażająca” Ukazuje po was świecę bolesne przekleństwo Ukryte odkupienie...
4. Ponura samotność “Ponura samotność” a jeśli samotne odkupienie traci między mną i...
5. Zapomniani “Zapomniani” Czy jeszcze wciąż utracony ból Człowieka niszczy dawnie strzęp?...