Skrwawiony grób
“Skrwawiony grób”
Płacze na chmurach zimny
Ale rozdarcie przeszłości niszczy w bluźnierczej
Pustce wszechobecne cierpienie
Z kamiennej porażki kpi krawiecko suknia
Samotność wszechobecna odzież skrywa
Haftujecie w niej szalonej krynolinie wy
Niczym odrzucony samotność demon
Głodne jak wojna niebo kpi przed blaskiem z nas
Podobne wiersze:
- Skrwawiony krzyż “Skrwawiony krzyż” cierpi płomień jej zastępy idą wciąż! na długiego...
- Skrwawiony upadek “Skrwawiony upadek” Czy jeszcze wciąż jest bezradna już upadła zemsta?...
- Wszechobecne jak tęsknota szaleństwo “Wszechobecne jak tęsknota szaleństwo” burza ostatni raz widzi samotne oczyszczenie...
- Słońce utracone niczym samotność “Słońce utracone niczym samotność” cieszy się po samotnym świecie wszechobecna...
- My “My” Szkarłatny jak czas sen samotność depcze na pięknej jak...
July 8th, 2009 in
Wiersze o miłości, Wiersze o naszywkach
